جنبه عملی عرفان سعدی در گلستان

Abstract

مشرف الدین بن مصلح الدین سعدی شیرازی(691-606ه/1292-1214م) در دنیای ادب فارسی بعنوان غزل گوی شوریده سری،حکیم و معلم اخلاق شهرت بسزایی دارد . آثار گرانبهایش بیانگر واردات قلبی و افکار و اندیشه های دانشمندانه و حکیمانه وی می باشد.البته انگیزه عرفان در شخصیت سعدی آنچنان بارزنبود که در آثار او به طور آشکار به چشم بخورد بدین دلیل نمی توانیم او را عارف یا صوفی به معنی مصطلح کلمه بگوییم. اما تمام گلستان مملو از مفاهیم و نکات و حتی اشاراتی(گاهی خفیف گاه روشن) به واردات روحانی می باشد که به عرفان وی دلالت می کند . درین مقاله جنبه عملی آن عرفان مورد تحلیل قرار می‌ گیرد